Reklama

Kultura

Zakochany w Bogu o Bożym słowie

Głównym przesłaniem najnowszego tomu Opera Omnia jest przepowiadanie Jezusa Chrystusa i Jego zbawczego orędzia.

Niedziela Ogólnopolska 45/2020, str. 25

[ TEMATY ]

książka

Materiał prasowy

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Święty Ignacy Antiocheński wypowiedział niegdyś znamienne słowa, które do dzisiaj mają wielkie znaczenie: „Gdzie więcej trudu, tam i większa korzyść”. Mam nadzieję, że prezentowany dziś t. XIV Opera Omnia. Kazania: Homilie – Przemówienia – Medytacje będzie tym błogosławionym trudem, który Joseph Ratzinger – Benedykt XVI włożył przez swoje żywe słowo w nasze serca – nie tylko te kapłańskie, lecz wszystkich członków Kościoła.

Trud zgromadzonych tutaj 382 tekstów jest swoistym skarbem zapisanym na niemal 2 tys. stron, ukazujących mistrzowskie obchodzenie się ze słowem i pięknem języka, ubierających to słowo w przedziwnie bogatą szatę oraz wdzięk na miarę czci oddawanej Bogu. Chodzi tu bowiem nie tylko o artystyczne piękno w sensie tworu człowieka jako artysty malarza, rzeźbiarza, poety, pisarza czy muzyka, lecz o odkrywanie piękna słowa Bożego przez kapłana zakochanego bez reszty w Bogu. O tym, że nie mówi on o sobie, o nas, lecz o Bogu, świadczy motto tomu XIV: „Orędzie Jezusa przepowiadamy w sposób pełny tylko wtedy, gdy przepowiadamy samego Jezusa”. Przepowiadanie w chrześcijaństwie, w Kościele Chrystusowym, jest bowiem przepowiadaniem Jezusa. Tej zasady trzymał się zawsze autor tego monumentalnego tomu chrystologiczno-homiletycznego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Głównym przesłaniem prezentowanego tomu jest przepowiadanie Jezusa Chrystusa i Jego zbawczego orędzia, które dotyczy całej ludzkości, a przez to dostrzeganie w Kościele Chrystusowym sakramentalnej mocy Boga, która przemienia wszelkie braki człowieka w jego ostateczny, „chrystokształtny” byt. Celem człowieka jest bowiem sam Bóg.

Więcej, Benedykt XVI jest w swoich homiliach i rozważaniach także stróżem zagrożonych podstawowych wartości moralnych, które zapewniają nam sprawiedliwość oraz pokój. Jest on również nieustraszonym świadkiem prawdy i miłości objawionej w osobie i historiozbawczym dziele Boga-Człowieka. W przedstawionych tekstach homilii dostrzega się łatwo wnikliwą, dogłębną zadumę nad człowiekiem, nad godnością osoby ludzkiej, nad jej odkupieniem i ostatecznym zbawieniem. Człowiek bowiem nie jest rzeczą, której przynależy tylko jakaś funkcja, lecz jest Bożym stworzeniem, podobnym w swej wolności i racjonalności do Stwórcy. W ten sposób całkowicie odrzucana jest teza tych myślicieli, którzy w miejsce podobieństwa człowieka do Boga umieszczali równość człowieka ze zwierzęciem, jak widać to choćby w słowach Bertolta Brechta: „Nie dajcie się zwieść, umrzecie wraz ze wszystkimi zwierzętami, i nic już potem nie nastąpi” (t. XIV, s. 435). Te i podobne słowa stały się wręcz programem ery nowożytnej, proklamującym, że nie chcemy być obrazem Boga, lecz tylko naszym własnym. A to oznacza, że chcemy sobie sami dać władzę nad światem, przy tym nie uznawać Boga i niczego od Niego nie oczekiwać (por. tamże, s. 540).

Może właśnie dlatego potrzebne, a nawet wręcz konieczne jest dzisiaj chrześcijaństwo, które nie jest pobożnym potokiem słów, lecz prawdziwym ogniem, który bez hałasu, spokojnie, czyli z miłością, wypala zło i z wiarą w Jezusa Chrystusa odnawia świat.

Tom XIV Opera Omnia składa się z trzech części. Pierwsza zawiera kazania przypadające na okres Bożego Narodzenia oraz okres Wielkanocy. Przekładu dokonała prof. Marzena Górecka z KUL. Druga część ujmuje chronologicznie niedziele w roku kościelnym, święta Pańskie oraz kazania poświęcone Maryi. Przekładu dokonał ks. prof. Jarosław Merecki, absolwent KUL. Trzeci tom jest poświęcony świętym poszczególnych dni w roku kościelnym, a także homiliom i przemówieniom z różnych okazji liturgicznych. Przekładu dokonał ks. dr Joachim Kobienia z Opola.

Opera Omnia, t. XIV
Kazania: Homilie – Przemówienia – Medytacje
Joseph Ratzinger
Przekład: prof. Marzena Górecka
Wydawnictwo: KUL, Lublin 2020
Liczba stron: 660

2020-11-04 10:45

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Via Crucis na… dachu pałacu apostolskiego

Ukwiecony kamienny taras oświetlony porannym rzymskim słońcem. Wśród bujnej, pnącej się po murach roślinności wyrastającej z terakotowych donic uwagę przykuwa klęcząca, pochylona sylwetka Jana Pawła II. Ma zamknięte oczy i pochyloną głowę, otulony jest – zupełnie nie jak papież – czarną peleryną, spod której wystaje zaledwie rąbek białej sutanny oraz stopa w białej skarpetce i bordowym papieskim bucie. Zatopiony jest w modlitwie i przeżywaniu Męki Pańskiej.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Z zafascynowania Kępińskim

2025-04-06 15:35

Biuro Prasowe AK

    W Sali Okna Papieskiego odbyło się w sobotę 5 kwietnia sympozjum naukowe „Kard. Wojtyła i prof. Kępiński – o cierpieniu. W 50. rocznicę sesji naukowej w Pałacu Biskupim w Krakowie”.

Zorganizowała je Fundacja „Collegium Voytylianum”. Podczas wydarzenia, które było częścią diecezjalnych obchodów 20. rocznicy przejścia św. Jana Pawła II Wielkiego do Domu Ojca, referat wygłosił metropolita krakowski, abp prof. Marek Jędraszewski.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję